Stok 1.

Wat wilde jij later worden toen je nog een kind was?
Eerst archeoloog (in Egypte!) daarna boerin of filmactrice (natuurlijk, wat dacht je)

Wat ben je dan uiteindelijk geworden?
Grafisch vormgever, en nu thuisblijfmama. En misschien vanaf volgend jaar ook een beetje boerin ;-)

Hoe wilde je er als kind later uitzien?
Euhm, als Marilyn Monroe, of anders die griet van "The Dukes of Hazzard". Ik weet het, ik weet het roloog roloog roloog.

Hoe zie je er nu uit?
Ik heb me laten vertellen door deze mevrouw dat ik eruit zie als, en ik quote even "een hippe Mona Lisa". Daar kan ik me wel mee verzoenen. Kunt u zich daar ook iets bij voorstellen?

Hoe zag de man van je dromen eruit als puber?
Lang, slank en donker.

En wat is het in het echte leven geworden?
Lang, slank, donker, energiefundamentalist, heel groen en intelligent
;-) en heeft nu ook zijn allereigenste webstek: hier

Hoeveel kinderen wilde je later, en op welke leeftijd?
Ik wilde geen kinderen, nooit, jamais, geen denken aan. Ik wilde een nummerplaat met KNT erop.

Wat is het uiteindelijk geworden, of wat zal het wellicht worden?
Twee bloedjes, 6 en 3. En ik zie ze graag, jong ... zo graag.

Wat was als kind je lievelingseten, en wat lustte je totaal niet?
Lasagna, en ik haatte lever en aanverwanten.

Lust je dat nu nog niet, of heb je andere favorieten?
Nee jong, organentoestanden mogen ze houden. Ik lust de Italiaanse toestanden nog graag, maar geef mij nu maar Indisch, Thai, Vietnamees, ...

Stokken a galore.

Aiaiai, amaai amaai amaai. 2 stokken krijg ik in m'n schoot geworpen op nieuwjaarsdag. Toch een goed begin van het jaar ... ze zien mij graag ;-)
Dankuwel de Bleke en Stientje.

Feest!

En ik beloof plechtig dat ik volgend jaar beter mijn best zal doen voor deze blog, alstemblieft. Echtig en techtig.

Sinterklaas.

Ik ben soms geen sympathiek mens. Ik erger mij vaak, nodeloos erg moet ik zeggen, aan het leven in al z'n onbenulligheden.
Waar ik een godsgruwelijke hekel aan heb zijn ouders die onder het mom van ik-lieg-nooit-tegen-mijn-kinderen, het hele Sinterklaasgebeuren verknallen. Verknoeien dus, voor hun kinderen, voor zichzelf, voor de anderen.

Zo ook sommige mensen die ik normaal gezien onder de noemer vrienden klasseer. Toen hun kinderen nog de leeftijd hadden om echt te geloven kirden die al op de speelplaats "de sint is dus wel niet echt hé, haha". Resultaat, ze werden nergens meer gevraagd om te komen spelen tijdens deze periode. Leuk voor die gasten. Raar vonden de ouders in kwestie.

Nu we zelf kinderen hebben, is er nu ook weer zo'n mens in de kennissenkring. Ik placht dan altijd te zeggen, ja, leuk voor de mensen die wel willen dat er genoten wordt van de sintperiode. Oh, maar dat was geen enkel probleem, ze had haar kinderen vertelt dat die Sint toch niet echt was, maar dat dat toch hun geheim was. Domme andere kinderen, hahaha. Leuk leuk leuk.

Tot vanmorgen. N zegt in bed met puppy-ogen, mama, E zegt dat de Sint niet echt is en dat hij niet echt bestaat en dat ...

Wiebeltandje.

N had een wiebeltandje. Een eerste los tandje. En trots dat hij was! Ik denk zelfs dat hij het laatste kindje in z'n klas was dat begon te wisselen.
Vandaag stond het wel erg los, zo los dat het steeds naar voren viel. Lastig zei N.
En plots was het eruit. Hij hield het vast in de palm van z'n groezelig handje, zo klein.

Het deed me denken aan iets uit Peter Pan dat ik altijd heb onthouden. Wat verschillende keren in het boek staat is dat de reden waarom mensen zo gecharmeerd zijn door Peter Pan is: ... but the most entrancing thing about him was that he had all his first teeth.

Maar ja, zo'n gat heeft ook wel iets natuurlijk ;-)

Mijne papa kan alles ;-)

Ik hou van Science Fiction, maar ook van Fantasy. En in die reeks is de Lord of the Rings saga natuurlijk onovertroffen. Ik was dan ook dolblij toen de film uitkwam, maar ook een beetje angstig. Zo in de stijl van "wat zullen ze er van gemaakt hebben". Maar die vrees was onterecht, het zijn prachtige films. De decors, entourage, landschappen, kleding en wapens zijn fantastisch.
Mijn vader, ook een fantasy liefhebber en wapenkenner, heeft ook smid-ambities. Hij had nog ergens een stuk staal op de kop kunnen tikken. De keuze van het onderwerp was snel gemaakt: het jachtmes(zwaard) van Aragorn.

The real thing:


"Bompi" made.:

Pompons.

Vandaag voor het eerst sinds jaren een pompon gemaakt:

Eerst 2 rondjes (de maat van de uiteindelijke pompon) knippen. Gaatje en slip in maken, en opeen leggen.


De wol eromheen winden, en desgevallend wisselen van kleur.


Schaar tussen de twee kartonnetjes murwen, en de wol openknippen. Koordje om de wol binden en goed aantrekken. Bolletje bijknippen en klaar!


Sjaal voor C. Met pomponnetjes en gehaakte bloem.