Nostalgie!!!

Ooh, deze kon ik niet laten liggen. Puur jeugdsentiment. De eerste reeks van Dick Turpin op DVD in het kruidvat voor maar 6 euro. En nog best zienbaar ook. Alleen heel erg beige. Valt het u ook op dat de series vroeger vooral bruin en beige waren? Raar hé.

Wat als ...

Onlangs nog het spelletje: wat als ... .
Deze keer ging het over: wat als je mocht kiezen in welke tijd je zou leven, wat zou je dan kiezen.

Wel beste mensen dan ik wil achtien zijn in 1958 en achtentwintig in 1968! Voila.

18 in 1958: Je hebt je wonderjaren doorgemaakt in de preutse maar zonnige hoopvolle jaren '50. De toekomst was rooskleurig en binnenkort gingen we op vakantie naar de maan. De gadgets waren geweldig, het design onovertroffen. Die ijskasten! Die radio's!
Je maakte mee: de rock 'n roll, de petticoats, je kon mee de filmzaal afbreken op de tonen van "Rock around the clock", de fantastische amerikaanse sleeën met véél chroom en vleugels én expo '58 natuurlijk!
Enige nadeel: je bent geboren in denoorlog.

28 in 1968: net op tijd om de summer of love mee te maken en je te bevrijden van het juk van de preutse jaren '50. Net oud (jong) genoeg om te doen wat je wilt, ahum. BH verbranden, corsetten wegsmijten, op blote voeten de wereld gaan verbeteren en op matrassen liggen in de Muze .... Mei '68 here I come ;-)

Blade runner.

Jullie weten het al lang, ik hou van science fiction. Van alle genre's in dat genre, van boeken en kortverhalen, van strips en films. Toegegeven, er zit veel kaf tussen het koren en het is zo dat sf meestal een aantrekkingskracht blijkt uit te oefenen op de minder sociaal begaafden onder ons. Stap maar eens een fantasy bookstore of een stripwinkel binnen, enfin, u begrijpt wat ik bedoel.

Mijn grootste favoriet onder de films moet toch wel Blade Runner zijn. Een film van 1982. Zonder digitale opluistering. Prachtig.

Het boek geschreven door Philip K. Dick (Do androids dream of electric sheep?) een notoire junkie en professionele moeilijke mens. Verfilmt door Ridley Scott, een mogelijk nog moeilijkere man. De hoofdrol door Harrison Ford, ook een lastige klant. Het verhaal van de verfilming kan tellen. Om het simpel te zeggen: ambras a galore.
Het resultaat is echter om u tegen te zeggen. En tja, tussen die ruzies en artistieke disputen gaat toch wel een nederlander lopen met de meest begeesterende rol in de geschiedenis van de sf-cinema zeker! Rutger Hauer schreef zelf het zinnetje dat zo bekend is dat iedere (rechtgeaarde) fan het zo kan meefluisteren: "I've seen things you people wouldn't believe. Attack ships on fire off the shoulder of Orion. I watched C-beams glitter in the darkness at Tannhäuser Gate. All those moments will be lost in time like tears in rain. Time to die."

Hey Jack kerouac.

Ik vond dit filmpje op youtube. Eigenlijk zonder geluid, maar voor het effect een jazzy nummer op gezet, foefoefijoe jazz, zo heb ik hem graag. Een aaneenschakeling van sfeerbeelden. Het is er allemaal ... auto's met chroom, een jaren '50 New York, jazzclubs, Alan Ginsberg en Jack Kerouac. En helemaal op het einde Neil Cassady. Behind the wheel. Alleen zijn achterkant, zijn handen meestal niet op het stuur.
Vreemd om zulke mythische figuren als Jack Kerouac te zien bewegen, wandelen, praten.


Mijn favoriet stuk uit "On the road".
..., because the only people for me are the mad ones, the ones who are mad to live, mad to talk, mad to be saved, desirous of everything at the same time, the ones who never yawn or say a commonplace thing, but burn burn burn ...

Truman Capote zei ooit over deze man: "That's not writing, it's typing."
Ik wou dat ik zo kon typen.