Pixie

Het officiele kittyville mutske.

2008-06-15T11:19:00.000-07:00

Het is waarschijnlijk nog een beetje vroeg om mutskes te breien, maar hier kon ik niet aan weerstaan, het officiële Kittyville mutske. Het hoe vindt u hier!

De eerste keer mét een rondbreinaald, maar ook met een hoop gefoefel. De oren en de flapjes worden normaal gezien aangebreid, maar ik vond dat oeverloos ingewikkeld, dus dan maar zo.

Breizak, revisited.

2008-05-17T11:33:00.000-07:00

Ik had een paar maanden geleden een breizak ineen gezet. Maar hij bleek niet echt praktisch in het gebruik.

Dus, opnieuw. Breder (veel breder) en met wat versiering bij.
Voor de applicatie heb ik fototransferpapier (of zoiets) van de Hema gebruikt. Je print de desgewenste tekening of foto op dat papier en dat strijk je dan op een stofje. Wasbaar en alles. Ik heb een witte katoen gebruikt, daarna uitgeknipt met een zig-zag schaar en gewoon op de zak gestikt. Het strikje is een gratis (!) broche van bij Cora Kemperman (als je genoeg koopt denk ik).

Dom.

2008-05-13T10:32:00.000-07:00

Soms vraagt een mens zich af wat winkeliers bezielde toen ze de naam voor hun zaak kozen.
Daar denkt een mens toch even over na, niet? Of komen de meesten nu echt niet verder dan "Bij Ria"? Enfin, dat gaat dan nog. Maar wat te denken van een sanitairzaak die "Rakrili" heet, ik heb vermoedens naar de namen van de kinderen die Raf, Kris en Lies (of zoiets) heten.

Maar elke dag passeer ik langs een winkel in glasdesign ... de mensen hun achternaam is (ik heb een sterk vermoeden): Dom. Oké, misschien wil je niet de kosten en de moeite nemen om die te laten veranderen, maar alsjeblief, er zijn grenzen. Ik kan met de beste wil van de wereld niet bedenken wat de reden kan zijn om je zaak dan "Dom Glasdesign" te noemen. Morenfin.

Naaifrenzy part 5.

2008-05-06T11:49:00.001-07:00

Project van de naailes: een bloesje.
In de reeks: dit modelleke maak ik nooit meer. Een hele hoop gepruts en gekl**t met bandjes, rits en veel tegenwringende toestanden met een heel fijn stofke. Zucht. Wel schoon anders.

Schoon sloefkes.

2008-04-30T13:03:00.000-07:00

Net gekocht voor mezelf, eindelijk gevonden in mijn maat dus (40):

Naaifrenzy part 4.

2008-04-26T11:30:00.000-07:00

In navolging van Madame Zsazsa, na ook de granen van haar te hebben gekregen, ziehier twee bedbeesten/granenkussens voor de kinderen.

Een stoer en griezelig exemplaar voor zoon:

Een bloem voor dochter:

Allebei in zachte overschotjes van fleece en "borg" (van in een te klein en versleten berenjasje).

Naaifrenzy part 3.

2008-04-22T09:50:00.000-07:00

Twee rokken voor mezelf. Heel simpel patroon, en klaar in een wip. A-lijn, twee figuurnaden (nepen) aan de achterkant en een ritsje opzij.

Nostalgie!!!

2008-04-21T10:11:00.000-07:00

Ooh, deze kon ik niet laten liggen. Puur jeugdsentiment. De eerste reeks van Dick Turpin op DVD in het kruidvat voor maar 6 euro. En nog best zienbaar ook. Alleen heel erg beige. Valt het u ook op dat de series vroeger vooral bruin en beige waren? Raar hé.

Naaifrenzy part 2.

2008-04-17T09:41:00.000-07:00

Ja hoor, we blijven bezig.

Een broekje in tweed voor N:
(voor de geïnteresserden: ook helemaal "gevoejerd" in katoen want het "pikte")

Een pyjamabroekje voor N uit een overschotje indonesische stof:

En een pyjamabroek voor W, ook van indonesische batikstof:

Wijsheidstand.

2008-04-16T11:32:00.000-07:00

Even een fijne tip.
Als een kaakchirurg tegen je zegt: "3 dagen ongemak" ...
is wat hij eigenlijk wil zeggen: "7 dagen pijn dat zonder verdovende middelen ondoenbaar is."

't Is maar dat u het weet.

Blade runner, de dvd.

2008-04-13T09:04:00.000-07:00

Blade runner, nog eens.
Mijn hart sloeg een slagje over in de Fnac, de dvd van Blade runner voor maar 7,50 euro. Een waar koopje. Ik hou sinds mensheugnis de fantasy dvd sectie van de Fnac in het oog voor zulke koopjes omdat ik toch echt geen dvd wil kopen aan 25 euro, of meer.

Jochei, en even snel langs de kassa.
De dame achter de kassa doet piep met de dvd en wat blijkt ... 9,99 euro. We kijken allebei even vreemd en ze zegt, hé dat klopt niet. Ik beaam.

Ze doet iets met de kassa, en doet nog eens piep. Zo, zegt ze, dat is dan 24,99 euro. Ik vraag beleefd pardon? En wijs vriendelijk op de 7,50 euro. Neeneenee, die prijs is verlopen, kijk maar naar de minuscule lettertjes die zeggen dat de "actie" maar duurde tot 27/12/2007. Ziet u ze staan (ik unsharp mask ze even voor uw gemak)? Nee dus. Het mens heeft vast arendsogen.

Ik zeg op mijn beurt neeneenee en mompel iets van volksverlakkerij en foute stickers. Er kwamen nog twee andere medewerkers aan te pas, en zelfs een telefonische vraag aan een mysterieuze verantwoordelijke. Maar gekregen voor 7,50 euro heb ik hem wel. Dik, dik tegen de goesting van de medewerkster. Zou ze het nu echt uit haar eigen zak moeten ophoesten? Zo leek het in ieder geval wel.

Naaifrenzy part 1.

2008-04-10T10:36:00.000-07:00

Ik hoorde het al een paar keer: allez stilgevallen qua naaien?

Neeneenee!! Sinds ik naailes volg zit ik in een heuse naaifrenzy. Vandaag dus deel 1.
Dé pyjama's voor de kinderen, eigenlijk al klaar op kerstavond, nu pas op de Pixie blog. Ach ja, u moet maar denken, het kind kan toch niet alles tegelijk doen hé.

Eentje voor C:

En ook één voor N:

Wat als ...

2008-03-30T11:34:00.000-07:00

Onlangs nog het spelletje: wat als ... .
Deze keer ging het over: wat als je mocht kiezen in welke tijd je zou leven, wat zou je dan kiezen.

Wel beste mensen dan ik wil achtien zijn in 1958 en achtentwintig in 1968! Voila.

18 in 1958: Je hebt je wonderjaren doorgemaakt in de preutse maar zonnige hoopvolle jaren '50. De toekomst was rooskleurig en binnenkort gingen we op vakantie naar de maan. De gadgets waren geweldig, het design onovertroffen. Die ijskasten! Die radio's!
Je maakte mee: de rock 'n roll, de petticoats, je kon mee de filmzaal afbreken op de tonen van "Rock around the clock", de fantastische amerikaanse sleeën met véél chroom en vleugels én expo '58 natuurlijk!
Enige nadeel: je bent geboren in denoorlog.

28 in 1968: net op tijd om de summer of love mee te maken en je te bevrijden van het juk van de preutse jaren '50. Net oud (jong) genoeg om te doen wat je wilt, ahum. BH verbranden, corsetten wegsmijten, op blote voeten de wereld gaan verbeteren en op matrassen liggen in de Muze .... Mei '68 here I come ;-)

Blade runner.

2008-03-14T12:10:00.000-07:00

Jullie weten het al lang, ik hou van science fiction. Van alle genre's in dat genre, van boeken en kortverhalen, van strips en films. Toegegeven, er zit veel kaf tussen het koren en het is zo dat sf meestal een aantrekkingskracht blijkt uit te oefenen op de minder sociaal begaafden onder ons. Stap maar eens een fantasy bookstore of een stripwinkel binnen, enfin, u begrijpt wat ik bedoel.

Mijn grootste favoriet onder de films moet toch wel Blade Runner zijn. Een film van 1982. Zonder digitale opluistering. Prachtig.

Het boek geschreven door Philip K. Dick (Do androids dream of electric sheep?) een notoire junkie en professionele moeilijke mens. Verfilmt door Ridley Scott, een mogelijk nog moeilijkere man. De hoofdrol door Harrison Ford, ook een lastige klant. Het verhaal van de verfilming kan tellen. Om het simpel te zeggen: ambras a galore.
Het resultaat is echter om u tegen te zeggen. En tja, tussen die ruzies en artistieke disputen gaat toch wel een nederlander lopen met de meest begeesterende rol in de geschiedenis van de sf-cinema zeker! Rutger Hauer schreef zelf het zinnetje dat zo bekend is dat iedere (rechtgeaarde) fan het zo kan meefluisteren: "I've seen things you people wouldn't believe. Attack ships on fire off the shoulder of Orion. I watched C-beams glitter in the darkness at Tannhäuser Gate. All those moments will be lost in time like tears in rain. Time to die."

Death note.

2008-02-28T05:28:00.000-08:00

We hebben veel strips, correctie, we komen om in de strips, comics en manga's.

Vroeger las ik alles, en veel en graag. De laatste jaren is het wat minder. Is het omdat er nu zoveel uitkomt dat je het toch niet echt kan volgen of omdat ik het gewoon wat beu ben. Ik weet het niet. W legt vaak een stapeltje klaar (naast mijn bed) voor mij om te lezen, maar vaak leg ik ze na een paar bladzijden alweer weg. Vaak wegens boooooring.

Maar nu ben ik helemaal wild van Death Note. Een manga. Geweldig. U googelt het vast wel even op.

Het probleem is dat W altijd alle beste dingen achter houdt. Na een paar maanden vroeg ik aan W wanneer hij dacht dat nummer 3 zou gaan uitkomen. Blijkt dat ze al alle zes (6!!!) weggezet waren in de kast. Pfft. Enfin, ze liggen nu veilig naast mijn bed. Straks nog een streepje lezen. Joepie.

De numo.

2008-02-26T09:20:00.001-08:00

Bomma: Amaai, wie is dat?
Ik: Ah bomma, dat is toch Frieda Van Wijck hé.
Bomma: FRIEDA VAN WIJ(H)IJK?
Ik: Ja zenne.
Bomma: Dan toch in haar jonge jaren zeker.

Morenfin, die krasse knarren toch. Maar ja, hoe worden wij later misschien.

Krijten op school.

2008-02-14T01:09:00.000-08:00

Ik: Wow, jouw broek!
N: Ja mama, maar jij zegt toch altijd dat het niet geeft en dat jij een wasmachine hebt!
Ik: Ja jongen dat is waar.
:D

Hey Jack kerouac.

2008-01-26T15:05:00.000-08:00

Ik vond dit filmpje op youtube. Eigenlijk zonder geluid, maar voor het effect een jazzy nummer op gezet, foefoefijoe jazz, zo heb ik hem graag. Een aaneenschakeling van sfeerbeelden. Het is er allemaal ... auto's met chroom, een jaren '50 New York, jazzclubs, Alan Ginsberg en Jack Kerouac. En helemaal op het einde Neil Cassady. Behind the wheel. Alleen zijn achterkant, zijn handen meestal niet op het stuur.
Vreemd om zulke mythische figuren als Jack Kerouac te zien bewegen, wandelen, praten.

Mijn favoriet stuk uit "On the road".
..., because the only people for me are the mad ones, the ones who are mad to live, mad to talk, mad to be saved, desirous of everything at the same time, the ones who never yawn or say a commonplace thing, but burn burn burn ...

Truman Capote zei ooit over deze man: "That's not writing, it's typing."
Ik wou dat ik zo kon typen.

Mainstream geweld.

2008-01-24T07:26:00.000-08:00

Waar komt die plotselinge fascinatie voor extreem geweld nu vandaan? Waarom is horror en gruwel plots mainstream geworden.
Waar je vroeger naar de horrorsectie van de videotheek moest, kan je nu terecht bij je locale Delhaize voor en portie bloed en marteling. De Saw-box, alle delen in een actiepack, naast Shrek 3. Doe er dan gerust nog een paar dvd's bij van de reeks van Hostel, vlakbij Strawberry Shortcake. Voor ieder wat wils. Dankuwel.

Ik zag gisteren naar Sin City. Ik kan dat meestal wel smaken, een adaptatie van een comic, ofte Graphic Novel. En zeker van een supertalent als Frank Miller ("300"? iemand?)? Ontzettend knap gemaakt, zit in elkaar als een zwitsers horloge en oogt adembenemend.

Maar ik dacht toch af en toe, bweikes, en morenfin. Zoveel extreem geweld en sadisme. Ik werd er eigenlijk bij wijlen niet goed van.

Ik word soft, zoveel is zeker.

I blame the kids.

Dune.

2008-01-18T11:00:00.000-08:00

Vanavond! Dune op TV. Zo laat dat het alleen doenbaar is voor videorecorders of voor de slapelozen. Deze film is van 1984, meer dan 20 jaar oud! Van David Lynch dan nog. En ik vraag me, met een bang hartje, af of hij niet hopeloos verouderd zal zijn.
Maar als ik naar dit filmpje kijk denk ik van niet. Oef.

Lood.

2008-01-13T05:09:00.000-08:00

Kwaad word ik hiervan.
In een reportage van National Geographic over High-tech trash, staat deze foto. (Copyright: National geographic)

Genomen in een arm deel van New Delhi staat een man lood te smelten in een pan, recyclage van computer moederborden. Zijn familie gebruikt diezelfde pannen om in te koken ... een waarschijnlijk bijna dodelijke gewoonte. Slik. Zo triestig vind ik dat, zo triest.

En ik word daar dus kwaad van. Kwaad omdat er hier mensen zijn die van zagen de nationale hobby gemaakt hebben. En dat terwijl er mensen zijn die nog niet genoeg ijzeren kookpotten hebben om fatsoenlijk voor hun familie te zorgen. Bah.

Ecotopia.

2008-01-09T12:21:00.001-08:00

Ik ben een herlezer.
Er bestaat geen achtergrondboek, zoals je ook achtergrondmuziek kan hebben, maar ik lees sommige boeken keer op keer weer. Vooral omdat ze me een bepaald gevoel kunnen geven.
Sommige boeken vind ik bijvoorbeeld echte winterboeken, zoals "The secret history" van Donna Tartt of "Heksenkind" van Monica Furlong. Anderen lees ik meer in de zomer, maar enkelen kan ik blijven herlezen.

Eén daarvan is "Ecotopia" van Ernest Callenbach. Science fiction van de bovenste plank, geschreven in 1975.
In "Ecotopia" gaat de schrijver William Weston als eerste buitenlandse journalist in 1999 de staat Ecotopia bezoeken. Ecotopia heeft zich in 1980 afgescheiden van de VS, en in dit betrekkelijk nieuwe land staan milieu, gezondheid en welbevinden op de hoogste plaats. Weston bezoekt het land, de mensen en uiteindelijk de president. De roman is het relaas van zijn zoektocht naar het ware gelaat van Ecotopia en vind ook zichzelf een beetje terug.

Je moet het natuurlijk in "zijn tijd zien", het boek is geschreven in de post hippie tijd en bevat nogal wat clichés. Zo worden er nogal wat kruidige sigaretten gerookt en vrije liefde bedreven, en wat de verpleegsters doen, tja, beste lezers ... daar moet je het boek dan maar eens voor lezen ;-)

Cocosmelk.

2008-01-04T11:29:00.001-08:00

Ik ben zo iemand die je in de supermarkt steevast de ingrediëntenlijst op de pakjes ziet lezen. Ik hou namelijk niet zo van talrijke E-nummers, maar nog minder van de mysterieuze "aroma's", en al helemaal niet van de smaakversterkers (natriumglutamaten e.d.).

Vandaag in de lokale supermarkt, wil ik naar goede gewoonte mijn een voorraad cocosmelk kopen, want bij ons is dat namelijk heel snel op. Het gaat in roerbakgerechten, soepen, sauzen en zelfs in sommige cocktails.
Nu is het zo dat ze twee varianten hebben, één van een Maleisisch merk en één van het huis. Beiden in een bijna identieke verpakking, paars voor de kenners.

Die van het huis is stukken goedkoper, en even lekker vind ik mahaar ... wat een verschil als je de ingrediëntenlijst erop naslaat.

• Maleisisch merk: Kokosnoot extract (80%), water.
• Huismerk: kokosmelk, emulgator (E471), verdikkingsmiddel (E415, E410, E412, E407, E466), conserveermiddel (E330, E223)

Daar word ik echt nijdig van, wat een hoop brol terwijl het blijkbaar ook zonder al die rommel kan, begrijpe wie begrijpe kan.

Dæmon.

2008-01-03T13:40:00.001-08:00

The Golden Compass, nu is er de film.
Laat die misschien even voor wat hij is, en lees eerst de trilogie van Philip Pullman "His Dark Materials": Northern Lights, The Subtle Knife en The Amber Spyglass.

Voor mij het meest fascinerende uit deze trilogie zijn de dæmons. In de wereld van Lyra Belaqua leeft de ziel van de mensen buiten hun lichaam, in de vorm van een dier, je dæmon. Het dier is altijd van de andere sexe, en blijft je hele leven bij je. In de kinderjaren kan een dæmon zo vaak veranderen als maar nodig is, als je volwassen wordt krijgt je dæmon zijn (of haar) uiteindelijke vorm.

Benieuwd hoe jouw dæmon eruit zou zien moest jij in de wereld van Lyra leven? Kijk dan hier

De goddelijke Elliott Smith.

2008-01-03T11:10:00.000-08:00

Ik heb het geluk gehad Elliott Smith z'n muziek te leren kennen, een paar jaar voordat hij zelf vertrok naar de eeuwige concertvelden. Het hoe en wat van zijn dood blijft tot op heden een vraagteken ... zelfmoord (most likely) of moord (ook niet ondenkbaar). Zijn talent staat echter buiten kijf.

Nu soms nog betrap ik mezelf erop dat wanneer ik (hééél zelden) een nummer van hem op de radio hoor, ik denk, och ja ... hij is dood. Zo jammer, zo'n verlies.

Ik heb Elliott Smith drie keer live gezien. Eén keer in een afgeladen volle Vooruit in Gent, één keer in een halflege Ancien Belgique en de laatste keer met tweehonderd man in "den" botanique. Ik stond elke keer helemaal vooraan, aan zijn voeten als het ware, hoewel ik helemaal niet het adorerende type ben.

Hij gaf helemaal niet de indruk om de wereldvreemde, angstige, in zichzelf gekeerde man te zijn waar hij altijd voor versleten wordt. Vreemd dat wel, maar ook goedlachs en sympathiek. Ik verwachtte altijd om hem gewoon daarna bij de bar aan den toog aan te treffen met een pint. Blijkbaar ging zijn goesting uit naar wat straffer spul, spijtig maar helaas.

Hier een filmpje, clipjes was niet echt iets voor hem, u kan er het internet op naslaan. Ditmaal zonder gitaar, alleen met piano. Het nummer uitgekleed tot de bare necessities, zie maar wat u ervan vindt. Ik vind het alvast zeer mooi.

Nog stokken.

2008-01-01T10:01:00.000-08:00

Ik geef de stokken, jaja, zowel stok 1 als stok 2 door aan:
Arq en aan Loving Mum, want die moet net als ik dit jaar maar eens wat werk maken van haar blog ;-)

Stok 2.

2008-01-01T09:51:00.000-08:00

3 bands en/of artiesten die ik dit jaar heb leren kennen?
Eén van de beste CD's van het jaar moet ongetwijfelt "Back to Black" van Amy Winehouse zijn. Wat een stem, wat een presence. Ze klinkt even zwart als de titel van haar album, maar is duidelijk wit. Knap Rehab

Beirut. Raar, begeesterend. Waaw. Snel luisteren naar Postcards from Italy

Blackpool, de serie. Onlangs op Canvas. Bizar, maar zoals alleen de engelsen dat kunnen. Let vooral op David Tennant, ook de nieuwe Doctor Who. Oh ja, een waarschuwing: in deze serie beginnen de mensen soms plots te zingen.
Alleen voor de romantici onder ons hier

3 dingen die ik heb meegemaakt, gehoord,… en die me altijd zullen bijblijven?
Zieke kinderen die een beetje kreunden in de zetel liggen zijn volgens sommigen onder ons "ongezellig".

Dat we niet alleen op forums LOL zetten, maar dat we ook in't echt goed kunnen lachen.

3 (vreselijke) blunders die ik sinds dit jaar op mijn naam heb staan?
"Verander Stem" op een website is geen link naar een website om door stemoefeningen een mooiere stem te krijgen.

Nota aan mezelf, als leveranciers een nieuw huishoudelijk apparaat komen brengen (in dit geval een Smeg gasfornuis), eerst even kijken of er geen dood knaagdier onder het oude ligt. Kwestie van "schomtelijke" momenten in het vervolg tot een minimum te beperken.

3 dingen die me héél stiekem ongelofelijk trots maakten?
Dat de mooiste tekeningen die aan de muur in de klas hangen, meestal die van mijn kinderen zijn.

Dat mijn kinderen heel ongegeneerd kunnen zeggen "ik hou van jou mama".

Dat vrienden, als ze iets zelfgemaakt van mij krijgen al zeggen: "ooh, een echte Pixie"!

Stok 1.

2008-01-01T09:39:00.000-08:00

Wat wilde jij later worden toen je nog een kind was?
Eerst archeoloog (in Egypte!) daarna boerin of filmactrice (natuurlijk, wat dacht je)

Wat ben je dan uiteindelijk geworden?
Grafisch vormgever, en nu thuisblijfmama. En misschien vanaf volgend jaar ook een beetje boerin ;-)

Hoe wilde je er als kind later uitzien?
Euhm, als Marilyn Monroe, of anders die griet van "The Dukes of Hazzard". Ik weet het, ik weet het roloog roloog roloog.

Hoe zie je er nu uit?
Ik heb me laten vertellen door deze mevrouw dat ik eruit zie als, en ik quote even "een hippe Mona Lisa". Daar kan ik me wel mee verzoenen. Kunt u zich daar ook iets bij voorstellen?

Hoe zag de man van je dromen eruit als puber?
Lang, slank en donker.

En wat is het in het echte leven geworden?
Lang, slank, donker, energiefundamentalist, heel groen en intelligent
;-) en heeft nu ook zijn allereigenste webstek: hier

Hoeveel kinderen wilde je later, en op welke leeftijd?
Ik wilde geen kinderen, nooit, jamais, geen denken aan. Ik wilde een nummerplaat met KNT erop.

Wat is het uiteindelijk geworden, of wat zal het wellicht worden?
Twee bloedjes, 6 en 3. En ik zie ze graag, jong ... zo graag.

Wat was als kind je lievelingseten, en wat lustte je totaal niet?
Lasagna, en ik haatte lever en aanverwanten.

Lust je dat nu nog niet, of heb je andere favorieten?
Nee jong, organentoestanden mogen ze houden. Ik lust de Italiaanse toestanden nog graag, maar geef mij nu maar Indisch, Thai, Vietnamees, ...

Stokken a galore.

2008-01-01T09:35:00.000-08:00

Aiaiai, amaai amaai amaai. 2 stokken krijg ik in m'n schoot geworpen op nieuwjaarsdag. Toch een goed begin van het jaar ... ze zien mij graag ;-)
Dankuwel de Bleke en Stientje.

Feest!

2007-12-23T13:30:00.001-08:00

En ik beloof plechtig dat ik volgend jaar beter mijn best zal doen voor deze blog, alstemblieft. Echtig en techtig.

Sinterklaas.

2007-11-24T14:32:00.001-08:00

Ik ben soms geen sympathiek mens. Ik erger mij vaak, nodeloos erg moet ik zeggen, aan het leven in al z'n onbenulligheden.
Waar ik een godsgruwelijke hekel aan heb zijn ouders die onder het mom van ik-lieg-nooit-tegen-mijn-kinderen, het hele Sinterklaasgebeuren verknallen. Verknoeien dus, voor hun kinderen, voor zichzelf, voor de anderen.

Zo ook sommige mensen die ik normaal gezien onder de noemer vrienden klasseer. Toen hun kinderen nog de leeftijd hadden om echt te geloven kirden die al op de speelplaats "de sint is dus wel niet echt hé, haha". Resultaat, ze werden nergens meer gevraagd om te komen spelen tijdens deze periode. Leuk voor die gasten. Raar vonden de ouders in kwestie.

Nu we zelf kinderen hebben, is er nu ook weer zo'n mens in de kennissenkring. Ik placht dan altijd te zeggen, ja, leuk voor de mensen die wel willen dat er genoten wordt van de sintperiode. Oh, maar dat was geen enkel probleem, ze had haar kinderen vertelt dat die Sint toch niet echt was, maar dat dat toch hun geheim was. Domme andere kinderen, hahaha. Leuk leuk leuk.

Tot vanmorgen. N zegt in bed met puppy-ogen, mama, E zegt dat de Sint niet echt is en dat hij niet echt bestaat en dat ...

Wiebeltandje.

2007-10-17T06:48:00.001-07:00

N had een wiebeltandje. Een eerste los tandje. En trots dat hij was! Ik denk zelfs dat hij het laatste kindje in z'n klas was dat begon te wisselen.
Vandaag stond het wel erg los, zo los dat het steeds naar voren viel. Lastig zei N.
En plots was het eruit. Hij hield het vast in de palm van z'n groezelig handje, zo klein.

Het deed me denken aan iets uit Peter Pan dat ik altijd heb onthouden. Wat verschillende keren in het boek staat is dat de reden waarom mensen zo gecharmeerd zijn door Peter Pan is: ... but the most entrancing thing about him was that he had all his first teeth.

Maar ja, zo'n gat heeft ook wel iets natuurlijk ;-)

Mijne papa kan alles ;-)

2007-10-15T04:54:00.000-07:00

Ik hou van Science Fiction, maar ook van Fantasy. En in die reeks is de Lord of the Rings saga natuurlijk onovertroffen. Ik was dan ook dolblij toen de film uitkwam, maar ook een beetje angstig. Zo in de stijl van "wat zullen ze er van gemaakt hebben". Maar die vrees was onterecht, het zijn prachtige films. De decors, entourage, landschappen, kleding en wapens zijn fantastisch.
Mijn vader, ook een fantasy liefhebber en wapenkenner, heeft ook smid-ambities. Hij had nog ergens een stuk staal op de kop kunnen tikken. De keuze van het onderwerp was snel gemaakt: het jachtmes(zwaard) van Aragorn.

The real thing:

"Bompi" made.:

Pompons.

2007-10-10T10:39:00.000-07:00

Vandaag voor het eerst sinds jaren een pompon gemaakt:

Eerst 2 rondjes (de maat van de uiteindelijke pompon) knippen. Gaatje en slip in maken, en opeen leggen.

De wol eromheen winden, en desgevallend wisselen van kleur.

Schaar tussen de twee kartonnetjes murwen, en de wol openknippen. Koordje om de wol binden en goed aantrekken. Bolletje bijknippen en klaar!

Sjaal voor C. Met pomponnetjes en gehaakte bloem.

Bouwfront.

2007-09-25T07:29:00.000-07:00

Er is nieuws op het bouwfront:
Casa Pixie

:-)

Draagdoek.

2007-09-12T10:56:00.000-07:00

C sleurt haar pop overal mee naartoe. En alhoewel er niet zoveel mensen zijn in onze vrienden- en familiekring die veel draagdoeken gebruiken, heeft ze dit toch zelf bedacht. De ideale manier om de pop overal mee te nemen, en je handen vrij te houden. En gelijk heeft ze. Geniaal toch ;-)
Of zou ze het zich nog herinneren hoeveel tijd ze zelf in zo'n ding heeft doorgebracht?

Clairette De Die. Maar dan anders.

2007-08-26T12:34:00.000-07:00

Zaterdag gingen we naar vrienden S & F en bewonderden hun nieuwe stulp. Voorwaar een prachtige boerderij, wel nog met 10 jaar werk aan ;-) maar ze hebben er goesting in.

Omdat het al bijna drie jaar geleden was, en de nieuwe huisvesting natuurlijk, brachten we een lekker fles voor ze mee. Ken je Clairette De Die? Een soortement fris zoetige schuimwijn, heerlijk voor het aperitief.
Maar na een autorit van bijna een uur was het te warm om ze onmiddellijk te schenken, dus besloot F dat ze "even" in de diepvries kon.
De knal die we halverwege de namiddag hoorden kon niemand thuisbrengen, maar we dachten dat die wel "van buiten" kwam. U kan het vast al raden:

Toch nog lekker, ijsschilfers Clairette.

Geld.

2007-08-06T02:46:00.000-07:00

Nu ben ik de niet eerste die vind dat je niet oNNozel moet doen over het nut van geld en de algemene economische toestanden, maar toch.
Soms worden er dingen verknoeid door geldgewin. Een mens wordt er niet vrolijk van. Ik leg uit wat ik bedoel.

Voorbeeld 1: Het "meuleke" aan de supermarkt.
Kindjes willen er graag op, om even een minuutje of zo door elkaar geschuddeld te worden na een (voor hen) oeverloos saaie winkeltocht. Maar toch, overal (en echt bijna overal) kost dat ding 1 euro. 1 euro voor een paar minuutjes schudplezier. Resultaat: dat ding staat bijna de hele dag stil. Misschien naief, maar als het bijvoorbeeld maar 50 cent zou kosten ... zou het dan niet veel meer opbrengen? Ik zou alvast meedoen.

Voorbeeld 2: De kermis.
Zie bovenstaand verhaal in een notendop.
Natuurlijk moeten die mensen ook een astronomisch bedrag betalen voor een staanplaats. Maar zo maak je toch veel kapot.
We waren gisteren (zondagnamiddag, zeer mooi weer) op de foor en we konden bij wijze van spreken in ons bloot gat lopen. Geen kat te zien. Wat hebben we gedaan: 2x eendjes vangen, 2x rups, 4x draaimolen (waarvan 1x gratis wegens het vangen van de flosj). Kostprijs 18 euro!

Voorbeeld 3: Strips.
Er worden veel strips uitgegeven. Vaak brol, soms prachtige dingen.
Maar waar ik het op mijn heupen van krijg is het gerek en het getrek aan een verhaal. Soms 5, 6 of 7 strips (ingebonden, glanspapier ... de zogenaamde kwaliteitsstrip) om een verhaal te vertellen dat je in 1 of maximum 2 albums kan doen.
Ook komt er soms een pareltje uit, dat het moet stellen zonder een glanzende publiciteitscampagne. Sommige mensen kopen dat dan, maar ja, deel twee komt nooit uit omdat het eerste deel niet genoeg verkocht. Tja. Daar zit je dan met een half of een kwart verhaal. Zonde. En dan hoor je dat het niet zo goed gaat in de stripwereld, ja zeg!

Tot zover mijn gezaag.

Het kussen van lange adem.

2007-08-06T02:19:00.000-07:00

Ziehier de oplossing van het raadsel, waar beste mensen maar een luttele twee reakties op gekomen zijn ;-) Ik zal het wel toeschrijven aan komkommertijd en zomer en zo.
Mijn eerste gecrocheteerde kussentje. Niet voor herhaling vatbaar kan ik je wel vertellen, want het was een langdradig werkje. Het resultaat vind ik wel schattig.

Het kwam uit onderstaande Phildar boekje, ergens van de jaren '70 vorige eeuw. De kleuren heeft C gekozen, vandaar dat het onderstuk gemaakt is van roze fleece.

Sfinks.

2007-07-30T05:39:00.000-07:00

De weergoden waren Sfinks weerom niet echt goed gezind. Maar och, we mogen niet klagen.

Het was nat, modderig en koud. Maar ook gezellig en plezant. Er zat voldoende rum in de cocktails, de pannenkoeken waren warm, de wokskes lekker en spicy, de muziek bij wijlen prachtig en het gezelschap meer dan fijn. Ook enkele geesten van een ver verleden waren present. Twintig jaar is erg lang om iemand niet te zien, over een trip down memory lane gesproken. Toch wel fijn om dan te merken dat je nog altijd goed weet wat te vertellen en te mijmeren over vroeger.

Iemand een idee?

2007-07-30T05:34:00.001-07:00

Toen het hier allemaal op de tafel lag vroeg N.: "Euh mama, wat ga je hier nu eigenlijk mee doen?"
Dus nu, beste mensen, wat enig idee wat ik hier nu eigenlijk feitelijk mee ga aanvangen?
Ik ben eens benieuwd ;-)

Science fiction.

2007-07-19T13:23:00.000-07:00

Na een paar PB'tjes met een zekere Paasei viel me iets op. Mijn liefde voor boeken is ontstaan door mijn vader en zijn collectie Science Fiction romans en kortverhalen. Verslinden deed ik die als prille puber. Ja, als kind las ik ook al veel: "Pipi Langkous" en "De kinderen van Bolderburen" en "De vijf". Ook de hele reeks van de Lemniscaat uitgeverij.

Ook Fantasy vind ik te pruimen, maar daar zit veel kaf tussen het koren, om over metafysisch gewauwel maar te zwijgen. En ik weet dat er ook veel brol tussen de SF zit, maar toch.
Ooit kreeg ik van de P, de geliefde van deze huisvrouw, de hele SF collectie van zijn vader. Alles zit daarbij ... Asimov, Simak, Dick, Herbert, Vance, romans en kortverhalen ... heel veel "zwarte beertjes". Honderden boeken. Bij deze nog eens bedankt ;-) Ik ben er nog niet helemaal door.

Mijn favorieten zijn: "Dune" van Herbert, "Waystation" van Simak, "Do androids dream of electric sheep" van Dick, "A handmaids tale" en "Oryx and Crake" van Atwood en "Ecotopia" van Callenbach. Ik vergeet er vast tientallen.

Oh ja, Dick is misschien moeilijk, omdat hij zoveel rare dingen geschreven heeft. Hij was blijkbaar ook een notoir druggebruiker, maar soms ook zo brilliant. Lees zijn kortverhalen en wees verbaasd.

Kleedje voor N.

2007-07-08T10:35:00.001-07:00

N het dochtertje van vrienden G en B wilde ook graag zo'n kimonokleedje. Voilà. Ik maakte er voor het plezier ook nog een kleine bloemenbroche bij met de overschotjes.

Kimono's.

2007-07-06T05:40:00.000-07:00

Eén voor mijn dochter:

Eén voor m'n zoon:

Allebei met Pixie label ;-)

Pixie labels.

2007-07-05T07:15:00.000-07:00

Gewoon omdat het leuk is: mijn eigen "pixie" labels!
Het groen mocht iets feller zijn, maar het roze is goed. Vanaf nu in alle kleren, gehaakte en gebreide spullen. Kortom alles wat ik knutsel en frutsel krijgt een label.

Wollepoes.

2007-07-05T07:10:00.000-07:00

Blijkbaar is dit zo het standaard start-breiwerkje in de lagere school, maar ik moest er ook één hebben voor de kinderen. Een gebreide poes. Eigenlijk is dit niets meer dan een rechte lap. Toenaaien en vullen. Ogen, oren en neus borduren en een staart vingerhaken. Nog een sjaaltje vlechten ... en klaar!

China girl.

2007-06-14T05:43:00.000-07:00

Deze wahm (www.kikisj.be) deed me aan iets denken (kijk vooral naar het schattige kleedje) ... mijn allereerste werkstukje op mijn naaimachine was dit chinese kleedje. Let vooral op de borduursteek op de bias band, ik dacht eerst dat ik dat toch nooit zou gebruiken. Verre van! Ik heb die borduursteken al heel veel gebruikt. Plezant!

Kunst.

2007-06-11T04:43:00.001-07:00

Kunst volgens de kleintjes.
Wat heb je nodig: opgespannen doeken bij casa. De verf is plakaatverf of acryl. En dan nog glitters, papieren zakdoekjes, eventueel zelfgemaakte sjablonen en vormpjes om mee te stempelen of te rollen.
Ook eventueel wat bijsturen anders krijg je in het geval van m'n dochter één egale zwartbruine smurrie ;-)

Dochter C, 2,5 jaar:

Zoon N, 5,5 jaar:

Voor luie dagen.

2007-06-05T10:34:00.001-07:00

Een enkel/teenbandje(ketting?) voor warme, zwoele dagen. Benodigdheden: Kraaltjes (duh), elastische draad en wat grotere kralen en zilveren toestandjes. Twintig minuten werk, tops.

Zinsbouw volgens Dochter en Yoda.

2007-06-05T02:26:00.000-07:00

Dochter heeft de kunst van het praten al aardig onder de knie. Gezellig tatert ze er de hele dag op los. Hele verhalen passeren de revue. Niet gehinderd door enige kennis van de gramatica. Een voorbeeld: Ikke vallen, stoel hoog, baf, hard wenen, weeeiii, tut hebben, mama lief. Of: Koek krijgen ja. lekker vinden mij, ja!

Onlangs toen ik ging slapen murmelde ze nog in haar slaap: Buiten spelen ja, leuk vinden mij :-)

Goe zot!

2007-06-02T02:38:00.000-07:00

Soms vraagt een mens zich af.

Gisteren liep ik te winkelen in een niet nader omschreven winkelcentrum aan de rand van Antwerpen, toen ik een leuk sms'je kreeg. F is geboren, het tweede kindje van bevriend koppel H en J. Ik zet mij neer om op één van de (toch wel) talrijke banken direct felicitaties terug te sturen. Stoppen daar plots aan de zitbank een al wat ouder echtpaar die hetvolgende ten hore brengen: "Ah, jammer zeg, zit er al iemand op "onze" bank." En ze blijven staan, en kijken me aan alsof ik het nu wel zal snappen en direct zou willen opkrassen. Ik gebaar van krommenaas en laat ze daar staan staan. De nijvere lezer vraagt zich inmiddels waarschijnlijk af of er misschien nergens anders plaats was, dat was er wel lieve lezers, overal rondom mij stonden lege banken.

Dat deed me terugdenken aan een eeuwigheid geleden, een voorval dat ik eigenlijk al bijna vergeten was.
Toen ik 16 was gingen we met wat vrienden naar zee. Ik geloof dat het De Panne was, maar ik ben niet meer zeker. In volle punk-new wave tijd waren we een toch wel kleurig gezelschap, maar heel braaf dat wel :-)
We besloten om ons (we waren met een man of 10) direct maar op het strand te zetten, ondanks het schitterende weer lag het er zo 's morgens vroeg zo goed als verlaten bij. Een paar wandelaars, hondenuitlaters, joggers en wij.
Toen er plots een jonge mama, compleet met buggy, peuter en kleine baby, bij ons stopte en ons aansprak. Ze vroeg heel beleefd of wij van "haar" plaats wilden weggaan omdat dit nu precies de plaats was waar zij elke dag met haar baby en peuter vertoefde. Wij vertelden haar dat het strand zo goed als leeg was en ze toch gewoon een paar meter verder kon gaan zitten of zelfs bij ons als ze dat graag wilde. Daarop zei ze ons dat ze nu toch wel de politie ging waarschuwen over ons onbeleefde gedrag ...

We hebben niets meer van die vrouw (of de politie) gehoord. Goe zot, dat wel.

Nog blog.

2007-06-01T11:08:00.000-07:00

Jawel hoor, ik ben niet meer te stoppen, nog een blog.
U vraagt zich waarschijnlijk af hoe ik deze twee blogjes zo goed (ahum, ahum) zal kunnen onderhouden? Wel, lees voor uwzelf, hier dus, en liefst vanaf het begin, en leef mee.
Dankuwel.

Bel me!

2007-05-21T06:29:00.000-07:00

In mijn leven gebeuren niet zo snel spectaculaire dingen, maar toen ik een tijdje terug het volgende verhaal vertelde aan deze huisvrouw, zei die direct: "Ooh, dat moet je bloggen!" Dus hierbij.

Een paar maanden geleden begaf ik me met Dochtertje naar Bonneke en Bompi, dat wil dus zeggen dat ik een kort stukje over de gruwelijk Antwerpse ring moest. Die zat naar goede gewoonte weer eens overvol, dus nam ik de singel.
Alles ging goed tot we weer vast zaten vlak na Berchem-station. Ik zucht eens en kijk achter me naar Dochtertje die zich wel lijkt te amuseren met haar baby-pop. Daardoor krijg ik de (niet onknappe) man in het oog, die in de auto naast me ook in de file zit. Hij draait eens met z'n ogen en doet een handgebaar naar mij dat zoveel wil zeggen als: "Allez, het is weer klaar op de singel, we zitten weer vast". Ik doe iets terug in de stijl van: "Ja, inderdaad, stom verkeer zeg."

Waarop de man zich even bukt en iets neemt (in z'n handschoenkastje?). Prompt laat hij (al breed glimlachend) een papier zien waarop in grote cijfers, zijn (vermoedelijke) telefoonnummer staat. En maakt er nog het gebaar "Bel me" bij.

Nu vraag ik me de volgende dingen af ... wat brengt zo iemand om dat te doen? Verwacht hij nu dat ik een wildvreemde ga bellen? Wanneer heeft hij dat papiertje gemaakt? Was het zijn eigen idee, of is het een nieuwe rage? En vooral ... zou er ooit iemand daar daadwerkelijk op ingaan en dat nummer bellen?

Voor alle duidelijkheid, ikke niet.

Hartjes.

2007-05-19T02:29:00.000-07:00

Het ding is af. Eindelijk. Ik zag zoiets hangen in de winkel, keek naar de prijs en dacht bij mezelf: "Dat maak ik toch gewoon even zelf". Let vooral op het woord "even". Urenlang hartjes knippen, versieren, naaien ... maar zoals gezegd, het is nu af. En het hangt op. Pfiew.

Moederdag.

2007-05-17T02:29:00.000-07:00

Moederdag vierden we in onze familie altijd op 15 augustus. Maar ja, sinds Zoontje naar school gaat, maken we daar maar twee dagen van ... de tweede zondag van mei is dus ook al moederdag! Leuk, als er gefeest mag worden doen we mee. En zeg nu zelf, dit kreeg ik van Zoontje ... schattig niet? (psst, het is een servietring)

Play-Doh.

2007-05-16T02:09:00.000-07:00

In een ver verleden werkte ik voor een speelgoedbedrijf, het klinkt misschien leuk, en dat was het bij momenten zeker. Veel, heel veel gelachen en plezier gemaakt.
En de extra legale (en illegale) voordelen kunnen ook tellen. Zoveel stalen speelgoed moesten we op tijd en stond opruimen om niet te verzanden in een kantoor dat klaar is voor Tante Kaat of erger nog Sien en Maria :-)
Wat deden we dan met dat speelgoed, zal de ijverige lezer zich vast afvragen ... wel, een groot deel bevind zich ten huize Pixie, dat spreekt voor zich.

Hieronder een voorbeeld van de (fake) Play-dough die we toen in de collectie hadden. Van zolder gehaald, afgestoft en de verdroogde dough weggesmeten. De kindjes vinden het alvast zalig. Maar pas op, het kan moederlijke gevoelens oproepen ;-)

Lief hé.

BAF!

2007-05-12T11:32:00.000-07:00

Ik ben gisteren met Man z'n auto tegen de mijne gereden ... qua stupiditeit kan dat tellen vind je niet? Maaaarr ... er waren verzachtende omstandigheden, twee om correct te zijn.

1. We waren naar het schoolfeest geweest, Man was BOB en ik had "wat op". Let wel ... tipsy, niet dronken hé.
2. Man zet nooit zijn handrem op, en laat (wegens saaie technische redenen, waar ik jullie niet mee zal vervelen) altijd zijn auto "in eerste" staan.

Dus, om een lang verhaal kort te maken ... ik ga even snel Man z'n auto verzetten (1 meter achteruit rijden) om meer plaats te creëren om met de mijne te parkeren. Resultaat ... ik start, en daarop maakt de kar een sprong (echt waar: een SPRONG) naar voor. BAF, tegen de mijne, zucht.

Resultaat: Kinderen in halve shock (allez ja, verschoten), Man z'n plastiekje van knipperlicht kapot en een ferme deuk.

Aan de mijne is niks ... alleen een schaafwondje aan de bumper ;-)

Het begin van alles.

2007-05-10T04:23:00.000-07:00

Gisteren met m'n vijfjarig zoontje naar toneel geweest, en het was prachtig!
"Het begin van alles" van vzw Luxemburg.

Het was grappig, ontroerend, inventief en liefdevol ... kortom ... leuk voor zowel moeder als kind.
Over vriendschap, forsbollen, mémé, 1000 geurzeepjes, roze steppen, seventies bloemekesbehang, lievelingskleur groen ("hé mama, mijn lievelingskleur is ook groen hé, hé, hé"), doodgaan, gitaar spelen op een tennisraket, zachte schoten van bomma's, smikkeltaart, tellen tot 20, kruipen in "uw holleken" en stoem stoemer stoemst :-)

Bolderkar.

2007-04-30T07:08:00.000-07:00

De knoop is doorgehakt. We hebben er één gekocht. Onze eigen bolderkar!

Direct twee lagen vernis erop en volgens de regels van de kunst "gepimpt". Een mens kan niet sukkelen voor 55 euro nietwaar?
We hebben de kar dan meteen maar getest in Planckendaal, met (relatief) nieuwe vrienden L&C en hun kinderen L&R&J. Het was een zeer fijne dag, heel relaxed ... niets moest en alles mocht ... mmm het zomergevoel.

Muntthee. Echte.

2007-04-18T06:11:00.000-07:00

Deze bereiding voor muntthee heb ik gekregen van R. een "echte" Tunesiër.

Wat hebben we nodig: Gedroogde "nana" munt (verkrijgbaar bij de turkse winkel achter de hoek), groene thee (ik gebruik "special gunpowder"), suiker (of honing of ahornsiroop) en oranjebloesem water. Een maatlepel en een "doorduwerke". En liefst ook verse muntblaadjes, maar met wat goede wil gaat zonder ook.

Men neme 1 eetlepel groene thee, 3 eetlepels gedroogde munt, een geutje oranjebloesemwater en zoetsel naar smaak. Als je verse munt hebt, doe die er dan gewoon bij en laat meetrekken met de rest. Alles bij elkaar in de pot en ongeveer 10 minuten laten trekken. Doorduwen en klaar!

En opdienen op deze manier:

Nieuwe vrienden.

2007-04-13T11:25:00.000-07:00

Ik leerde K. en G. enkele jaren geleden kennen op een feestje. Tussen mij en K. klikte het direct. We hebben dezelfde sarcastische humor en de daarbij horende dosis arrogantie die het leven aangenaam maken. Maar je weet hoe dat gaat, je ziet elkaar eens in de twee jaar ... maar we gaan er werk van maken (is mij beloofd).

Omdat K. onlangs 38 jaar is geworden, was er een feestje. En het thema was "Life on Mars - 1973" (voor inspiratie, zie de gelijknamige BBC reeks). En hup, uit de kast kwamen plateauzolen, olifantenpijpen, puntige kragen, nylon broeken, strakke hemdjes en natuurlijk "debardeurekes".

Maar Teergeliefde moet zich vooral geen zorgen maken, want K. en G. vallen niet op vrouwen. Beter nog, ze vallen op elkaar.

Zie hier het statieportret ...

Twalsiree.

2007-04-10T10:50:00.000-07:00

Jarenlang had ik het idee dat "twalsiree" gewoon de (weliswaar wat vreemde) benaming was van zo'n plastieken tafelkleedachtig ding dat bij ons bomma op de tafel lag tegen het "smossen". Tot ik in Frankrijk op een markt liep en bij een kraam zag staan "toile cirée". Ik geloof dat je de lamp die boven mijn hoofd begon te branden al van ver zag ;-)
Natuurlijk ... wassen doek! Enfin, niet dat ik dat ooit in mijn huis zou willen hebben ...

Tot nu, aanschouw de aankoop van op de markt. Een kraam vol toile cirée, voor de prijs van 4, 10 of 15 euro de meter. (Bij jammer genoeg zeer onsympathieke verkopers) Gezellig om op te knutselen met de kinderen. Aanschouw de aankoop. (4 euro de meter, natuurlijk, wat dacht je!)

Oude vrienden ;-)

2007-04-09T02:27:00.000-07:00

Vriend J. is jarig en wil een feestje doen.
Na wat heen en weer gepalaver over het hoe en wat van de uitnodiging, komen we tot wat er van tekst moet opstaan. Nu ja, J. wordt 50 ... vijftig! Man, man, man ... ik heb oude vrienden ;-)

Maar je zou het echt niet zeggen ... en op het (trouwens bijzonder geslaagde) feest liep hij namelijk ook even met een verjaardagskaartje te pronken waarop stond :"Ik ben 50 maar ik lijk 29."

Badpret?

2007-04-01T06:49:00.000-07:00

Met Zoontje hadden we nooit een badprobleem, altijd dikke pret badsgewijs.

Dochtertje is een ander paar mouwen. "Komaan, we gaan in bad", wordt altijd op een luid "NEE!" onthaald. Vooral haartjes wassen is geen sinecure. Badkamer nat, mama kletsnat en Dochtertje in halve hysterie.

Onderstaande prent uit de fantastische reeks "Calvin & Hobbes" laat perfect zien wat ik zeggen wil ;-)

Copyright "Calvin & Hobbes" - Bill Watterson.

Strips.

2007-03-29T13:56:00.000-07:00

Ik woon samen met een stripliefhebber. En om heel eerlijk te zijn ben ik er zelf ook één. Maar strips zijn en blijven toch voornamelijk een mannenzaak. Jaren geleden stond ik op een stripbeurs in één of andere bak te snuffelen, toen ik opkeek had ik opeens door dat ik in de hele zaal de enige vrouw was.

Zeker lezen: "Rork" - Andreas, "Samber" - Hislaire, "Ragebol" - Frank, "Thorgal" - Rosinski, "Maus" - Art Spiegelman, ...
Maar voor informatie vers van de pers, state of the art over hip en nieuw, zie ook hier.

Nog hutten.

2007-03-27T02:12:00.000-07:00

Interessante lectuur voor de enthousiaste huttenbouwer. Van heel eenvoudige tot geavanceerde kunstige hutten. Heel knap!

"Het complete boek over hutten" - Louis Espinassous. Uitgegeven bij Standaard Uitgeverij.

Boomhut bij B&B: het resultaat.

2007-03-26T07:18:00.000-07:00

Ziehier de finale versie, al goed gebruikt.

Kleine aanpassingen tov het originele plan zijn er legio, maar het opvallendste is de positie van de trap. De ingang en trap zijn niet aan de buitenkant van de hut, maar in het midden, onderaan. Veel veiliger. Het luik kan binnenin gewoon worden gesloten, zodat je toch nog genoeg ruimte hebt.

Katrollen met emmers zijn onmisbaar bij de beter boomhut, voor het transport van sapjes, ijsjes en koekjes ;-)

Boomhut bij B&B: het ontwerp.

2007-03-25T12:07:00.000-07:00

Een boomhut hoort bij het goede leven. Van kinderfantasieën tot volwassenendromen. Van ravotten in de natuur tot geschaafde knieën. Van wilde tochten tot verliefde harten. Enfin, je weet wat ik bedoel.

Gelukkig hebben Bompi en Bonneke plaats genoeg in hun tuin en niet onbelangrijk ... een boom.
Vandaag deel 1: het ontwerp.

Tekeningen copyright Bompi

Mooie bollekes.

2007-03-23T01:54:00.000-07:00

Wat zo leuk is aan breien is niet alleen het breiwerk op zich en het resultaat op het einde. Nee hoor, gewoon zo'n schattig bolletje wol dat naast je op de zetel ligt maakt me blij (bij momenten dan toch).
Met m'n nieuwe (Japanse) priemen van bamboe kan het helemaal niet meer stuk. Zeg nu zelf ... prachtig toch.

Fantoomspinnen.

2007-03-22T05:24:00.000-07:00

Toen we onze slaapkamer herschilderden, was de verf ronduit slecht. Rode verf bevat blijkbaar weinig pigment en dekt heel slecht. Vandaar dat we met veel oneffenheden zaten. Om dat te verhelpen (en niet nog eens vier lagen moesten schilderen, zucht) bracht ik hier en daar sterren, stippen en gestileerde tekeningen aan.

Het resultaat valt wel mee. Het enige probleem is nu dat elke (en ik bedoel echt elke) avond als ik mij naar bed begeef, ik uit mijn ooghoek verschillende spinnen meen te zien. Qua verschieten kan dat tellen! Niet goed voor de nachtrust ...

Eerste breiwerkje.

2007-02-20T04:43:00.000-08:00

Mijn allereerst breiwerkje sinds jaren ... beenwarmers voor Dochtertje.

Breizak.

2007-02-15T08:04:00.000-08:00

Jazeker, een breizak.
Kwestie van de boel een beetje bij elkaar te houden, en ver weg van gretige kinderhandjes.

Dankzij vriendin Mme Zsazsa ben ik terug beginnen breien. Maar om heel eerlijk te zijn vind ik mijn zakje (met kokertje voor de priemen), weliswaar iets minder ingenieus (die lintjes! dat gaatje!), maar wel mooier ;-)
Met mijn funky stofke gevonden in de kringwinkel ...

Co-sleeping?

2007-02-09T12:25:00.000-08:00

Samen slapen, co-sleeping ... de één is er voor de andere net tegen.

Enfin, het systeem dat wij hanteren heet "niet moeilijk doen", en gaat als volgt:
Iedereen begint in z'n eigen nestje (ondertussen al achterhaald, want de kindjes beslisten zelf om samen in het bed van Zoon te starten) je ziet, we doen niet moeilijk ;-)
Als wij gaan slapen leggen we Dochter terug in het hare, en kruipen wij zelf onder de wol. Dan zijn er verschillende scenario's mogelijk ... maar met stip op één staat nog altijd dat iedereen de nacht in z'n eigen bed doorbrengt.
Alle nachtelijke wissels hebben we al gehad, maar meestal eindigen we toch gewoon zo ...

Voeden

2007-01-23T12:25:00.000-08:00

Deze tekening vond ik op een postkaartje in de tweedehandswinkel (0,10 eurocent)

Ik vind ze zo mooi.
Niet alleen omdat er een borstvoedende vrouw opstaat en ze een groter kindje aan het voeden is, maar omdat m'n man haar zo hard op mij vind lijken.

Het is ook een praktisch anonieme tekening, want buiten een minuscule handtekening (AE-denk ik) weet je dus helemaal niets. Mooi.

Copyright 1981 - Jos Pé, Arnhem

Vilt!

2007-01-19T04:21:00.000-08:00

Ik ben helemaal "zot" van vilten!

Een tijdje geleden volgde ik een cursus bij Vrouw Wolle in Essen "sjaal vilten": een echte aanrader. Het is niet alleen heel gezellig bezig zijn, de resultaten zijn ook wonderlijk. Hier mijn eerste sjaal:

Thuis heb ik er dan ook nog één gemaakt, hard labeur, geklokt op 4 uur hard werken, tadaa:

Gisteren is vriendin M gezellig komen meevilten. Met de hulp van kopjes thee, een overheerlijke bosbessentaart en veel kleurtjes viltwol, kwamen we tot dit boeket bloemen en toverballetjes:

Nu nog wat speldjes eraan naaien, en we kunnen pronken met onze corsages ;-)

Droomhuis

2007-01-14T13:33:00.000-08:00

Heb je dat soms ook dat je opeens gebeten bent door een bepaald idee? Liefde op het eerste zicht? Het waaw gevoel?
Wel, ziehier het "Earthship" ...

Een duurzaam en ecologisch verantwoord huis, dat geheel onafhankelijk in alle behoeften van zijn bewoners kan voorzien.
Het is een huis dat niet op het electriciteitsnet, de waterleiding of het riolenstelsel is aangesloten.

Door gebruik te maken van zonnecellen en windturbines en door het opvangen van regenwater, is het Earthship zelf een duurzaam product dat het milieu niet belast.

Door bij de bouw afgedankte materialen te gebruiken - met name autobanden, aluminiumblikjes en afvalhout - bevordert het Earthship het recycleren van industrieel afval.

En last, but not least, je kweekt in je earthship het hele jaar door groenten, fruit en kruiden binnenshuis.

Ik zei het al, liefde op het eerste zicht.

Foto's copyright Michael Reynolds

Amélie Poulain :-(

2007-01-09T13:09:00.000-08:00

Dochter "Amélie Poulain" ... die term was niet gewoon lukraak gekozen, oh nee hoor ...

Man heeft onlangs Dochtertje haar haartjes geknipt! Zo in de stijl van: moeilijk-kan-dat-toch-niet-zijn-want-Pixie-doet-dat-ook-dus-ik-doe-dat-even-tussen-de-soep-en-de-patatten.
Resultaat: een coupe die Dochtertje precies zelf geknipt heeft. Ik heb het nog een beetje proberen te "ajusteren". Maar wat doe je in godsnaam aan een scheefgeknipte frou van een halve centimeter?

Zucht, ik ga op zoek naar mooie haarbandjes.

En stiekem (heel stiekem), nu het al terug wat langer is vind ik m'n kleine Amélie Poulain wel erg schattig.
Nu alleen nog recht knippen ;-)

2007-01-06T06:37:00.000-08:00

De Pixie-familie bestaat op het moment uit:

Yours truly Pixie-Lady, liefste man van het westelijke halfrond,
Zoon lego bouwer en Dochter "Amélie Poulain" ...

(-: Pixie familie :-)

2007-01-06T06:27:00.001-08:00